Viva La France
Beste lezers,
Geen tijd. Ik moet dat nog doen, ik moet dit nog doen. Vooral in het voorjaar als de boel weer begint te bloeien en mensen van heinde en verre naar onze Narcissen komen kijken lijkt het wel of er nooit ergens tijd voor is.
Dikwijls is het antwoord op een vraag ‘geen tijd, ik moet werken’. Dat draai ik dit jaar een keer om dacht ik aan het begin van dit voorjaar: geen tijd om te werken, ik moet leuke dingen doen.
Het is in het voorjaar immers overal mooi en er hoeft natuurlijk niet altijd alleen maar van het Hollandse voorjaar genoten te worden.
Dus eerst maar eens ja gezegd op de vraag een lezing te komen geven over de bloembollenteelt in Holland in Mansfield Missouri in The United States of America. Onze goede klant Baker Creek organiseert jaarlijks er een voorjaars flower festival op en rond haar mooie bedrijf. Op het festival staat een grote tent waar twee dagen lang sprekers van allerlei pluimage lezingen houden voor eenieder die geïnteresseerd is. Of ik er ook een praatje wilde houden.
Zin om mee te gaan Karel? Als we een weekje eerder weggaan kunnen we wel even de grote kloof bekijken en rijden we daarvandaan naar Saint-Louis, hier bloeit toch nog niets. Jawel, Karel wilde wel mee, gezellig. Waarheen boek ik de vlucht pa? Las Vegas, we beginnen in het Bellagio. Na drie a vier films op een rugleuning van een stoel gezien te hebben stonden we opeens met de mond open van verbazing over de enorme mensenmenigte voor de Bellagio balie om te horen te krijgen dat er geen plaats meer was in de herberg. Kleine 4000 kamers, alles vol. Sjok sjok naar de buren, het Cosmopolitan, ook een dikke 3000 kamertjes… ook otje potje. Ja, ik boek nooit van tevoren, als er helemaal niets te vinden is kan ik ook een stukje tukken in de auto. Is nog niet veel voorgekomen hoor.
Is er nog een kans dat we ergens een kamertje vinden op De Strip vroeg ik de aardige Nepalese man achter de balie van het Cosmopolitan. Eh, moeilijk, wacht even ik kijk even wat ik voor jullie kan doen. Klein kwartiertje later, geeft niets wachten is mijn hobby, zien wij opeens een grote Nepalese glimlach voor ons staan met een sleutel van een kamer helemaal achter in de gang op de 67e verdieping met uitzicht op, jawel, het Bellagio.
Allemachtig, wat een drukte in Vegas. We ain’t in Burgervlotbrug anymore Karel ! Sjips no, this is different koek. Paar uurtjes rondgelopen, burger, fries, tukken en ‘s morgens tegen zeven reden we het dorp uit op weg naar de grote kloof zoekend naar een American Diner. Eerst eten, zegt mijn goede vriend Eric altijd. Nou dat hebben Karel en ik de hele ochtend tegen elkaar gezegd want in America kan je uren, nee dagenlang, rijden door helemaal niets dan prachtige natuur. Aangekomen bij de grote kloof, in Amerika noemen ze het The Grand Canyon wederom een en al verbazing. Ongelooflijk wat is die kloof onvoorstelbaar groot en mooi. Fenomenaal wat ons Moedertje Natuur ons allemaal laat zien.
Na een tijdje turen in de kloof en nadat je je in het ontstaan hebt verdiept ga je langzaam beseffen dat alles wat we doen eigenlijk helemaal nergens over gaat. Naar schatting zo’n 70.000.000 jaar geleden is de kloof langzaamaan ontstaan. Vergeef me als ik er een paar weken naast zit want ik was er niet bij. 70 miljoen jaar, en wij ons druk maken over wat de een morgen doet en de ander gisteren deed. Ik moet door voor ik af ga dwalen, snel door naar Monument Valley en daarna de cruise control op Mansfield. Een dikke drie dagen rijden langs nagenoeg helemaal niets anders dan prachtige wildernis en natuur. Amerika was al die tijd Great. Heel mooi om als Burgervlotbrugger te zien hoe verschrikkelijk mooi en groot de wereld is.
Aangekomen bij Baker Creek een paar fantastische dagen gehad met mensen van allerhande pluimage. De lezing ging goed, ik had Karel gezegd dat ik mij eerst voor zou stellen en dat hij daarna het woord zou nemen om zich voor te stellen en wat over ons bedrijf en de familie zou vertellen. Terwijl hij dat deed ben ik mooi in het publiek gaan zitten om een fotootje te maken en rustig te kijken en luisteren. Nadat hij een paar blikken naar mij geworpen had die eruitzagen dat het wel gewaardeerd zou worden dat ik het weer over zou nemen heb ik hem maar afgelost. Ondertussen had ik wel gezien dat Karel, met een beetje voorbereiding, veel beter lezingen kan geven dan ik.
Na een paar dagen ondergedompeld te zijn in een warm bad van hartelijkheden en vriendelijkheid toch maar weer terug naar Holland waar inmiddels de Narcissen in volle bloei stonden en de eerste buitenlandse klanten op mij stonden te wachten om een rondje langs de bollenkwekers te maken. Het verbaasde mij echt een beetje hoe snel de Narcissen en de Tulpen kwamen dit voorjaar. Echt warm was het niet geweest maar het bijna non stop schijnende zonnetje heeft het voorjaar toch redelijk vroeg op gang gebracht. Geeft niets, genieten we gewoon een beetje sneller en voor we er erg in hadden waren de Narcissen en Tulpen alweer uitgebloeid. ‘Kunnen we ergens nog Narcissen in het wild gaan bekijken’. Deze vraag kwam van Johanna en John waar ik vorig jaar mee naar Kazachstan ben geweest om tulpen in het wild te zien. Nu dus de vraag om narcissen te kijken en mijn antwoord: Jazeker, paar uurtjes rijden achter Parijs op de hoogvlaktes rond de Puy de Dome in de buurt van Clermont-Ferrand zijn ze rond half mei op z’n mooist. Heb je tijd om even mee te gaan. Tuurlijk, even op het bedrijf zeggen dat ik geen tijd heb om te werken omdat ik leuke dingen moet doen. Viva La France, we zijn inmiddels alweer terug met mooie verhalen, dat houden we maar voor volgende week. De woordenteller staat alweer over de duizend, beter als ik mij daar een beetje aan houd. Als ik nu over Frankrijk en de enorme hoeveelheid Narcissen begin die we daar gezien hebben is het eind zoek. Volgende week meer over La Epoque in Frankrijk.
Tot slot een huishoudelijke mededeling: maandag 25 mei is de laatste dag om zomerbloeiende bloembollen te kopen. Er staat nog genoeg moois op onze website en het wordt prachtig weer om in de tuin te werken. Nu planten betekent dat u komende zomer kunt genieten van een kleurrijke tuin!
Met vriendelijke groeten,
Carlos van der Veek
