Filosofie in wijn
Beste lezer,
Ze houden het allemaal een beetje stil, maar stuk voor stuk weten de grote denkers en filosofen op onze aardbol dat er meer filosofie in een glas wijn zit dan in alle boeken bij elkaar. Keer op keer hebben ze de antwoorden van gecompliceerde vraagstukken op de bodem van een fles wijn gevonden. Helemaal prima toch, de geest in de fles werkt geestverruimend.
Wat mij het meest intrigeert aan de fles is de buitenkant, het etiket. Niet dat ik helemaal niets wil weten van de inhoud, dat wat er in de fles zit is op de juiste momenten ook zeer welkom, maar het etiket kan mij soms ook al in hogere sferen brengen. De schrijvers weten dikwijls met veel fantasie te verwoorden wat er allemaal, waar of niet waar, van een wijn gevonden kan worden. Echt knap, petje af. Waarom wordt dat niet met bloembollen gedaan?
Misschien vinden we dat bloembollen dat niet nodig hebben omdat ze altijd in het gezelschap zijn van een foto die haar van haar mooiste kant laat zien. Dit schrijvende doet het mij denken aan een wijs man, een van onze eerste Amerikaanse klanten, die mij in het begin van mijn fotografie carrière vertelde dat woorden, mits goed gebruikt, veel meer kunnen doen dan zelfs de meest perfecte foto. Vertel, zonder een foto te laten zien, over een bloem dat ze een kleur heeft alsof de hemel op aarde is gevallen, dat haar kleur werkelijk is als het mooiste hemelse blauw dat u alleen zal ervaren in het mooiste moment van uw leven… Iedereen die dit leest stelt zich een kleur blauw voor die voor hen het mooiste is, met daarbij ook nog eens een mooie droom. De goede man, hij is sinds kort niet meer onder ons, wees mij hier lang geleden op. We begonnen net in de bloembollenhandel, een dikke dertig jaar terug in de tijd, maar het staat mij nog bij als de dag van gisteren. De man zelf had een florerend bloembollen-postorderbedrijf waar wij bloembollen mochten leveren, en hij kon werkelijk meesterlijk schrijven. In de tijd dat hij begon met de verkoop van bloembollen waren de foto’s, als ze er al waren, nog in zwart wit. Mensen moesten overtuigd worden met woorden, en dat kon hij dat als geen ander. Als hij schreef over een bloem of een mooie tuin was het alsof je naast hem liep, je fantaseerde de hele tuin bij elkaar en het was bijna alsof je de bloemen kon ruiken. Telkens als ik weer een echt goede tekst lees, dikwijls op een fles wijn, denk ik er weer aan de goede man. Het zijn tot op de dag van vandaag heel waardevolle woorden voor mij geweest.
Helaas kan ik de teksten vandaag de dag niet al te veel romantiseren of afdwalen van de werkelijkheid, want tegenwoordig wordt de tekst altijd gecombineerd met foto’s.
Wat ik ook van de goede man heb geleerd, en wat bevestigd wordt door de wijnetiketten, is dat het verhaal achter de bloem ook boeiend kan zijn en tot de verbeelding kan spreken. Is het niet leuk om te weten dat een bepaalde bloembol van een kwekerij komt uit het meest noordelijke en meest winderige puntje in de Kop van Noord-Holland. De bomen daar, geteisterd door de constante harde westenwind buigen daar biddend krom naar het oosten. Waar windmolens dag in dag uit onze energie uit de zilte zeelucht zuigen.
Dat deze mooie bloembollen komen van een reus van een kweker, formaat oermens (of waren de oermensen juist kleiner dan de mensen van nu?), en dat deze noeste bonk van een bollenkweker de totaal ongepaste bijnaam ‘Poffertje’ heeft. Waarom Poffertje? Simpel, dat kon niet anders want zijn vader had de bijnaam Pannekoek en hij was de kleine Pannekoek. (Even voor de mensen die redigeren, de kweker werd Pannekoek genoemd, geen Pannenkoek dus geen n). En als het dan om een heel klein lief bloembolletje zou gaan zou je toch helemaal zin krijgen om dat bolletje in de tuin te zien
Tja, als je op reis bent maak je nog wel eens iets mee. Deze nieuwsbrief zit ik te schrijven op het vliegveld in Santiago en toen ik aankwam bij de gate zag ik de bui al hangen. Volop drukte rondom het vliegmachien, de neus stond open en overal draden en dingen die je anders nooit ziet. En jawel hoor, vlucht geannuleerd. Gelukkig heb ik mijzelf aangeleerd mij nooit te ergeren en helemaal niet aan dingen waar je toch geen invloed op hebt. Ja dat was even oefenen maar op een gegeven moment heeft mijn bollenvriend (ja, nu wel met een n) Eric mij overtuigd dat nooit te doen. “Wie zich niet ergert maar verwonderd, wordt geen tachtig maar wordt honderd” is zijn vaste slogan. Helemaal goed toch en als wachten dan ook nog eens je hobby is… wie doet je wat. Waar ik mij wel over verwonderde was de manier waarop de Air France crew, die deze KLM vlucht verzorgde, in een poep en een scheet het hele vliegtuig had omgeboekt in allerhande andere vluchten. Ze stuurden mij diezelfde dag nog naar Parijs vanwaar ik naar Mokum zou worden gevlogen. ‘Aeroplane KLM…catastrophe’ grapte ik nog even naar de vriendelijke man die mijn nieuwe boardingpass uitprintte. Grote glimlach, die Fransmannen vinden Air France natuurlijk veel beter. We gaan het zien, ik moest eerst nog een uurtje of 13 lekker wachten.
De gewone blauwe druif Muscari armeniacum
Volgens mij zijn we afgedwaald, we hadden het over wijn. Daar was ook nog zo’n grapje over, iets van wijn is het antwoord op alle vragen… maar wat was ook alweer de vraag. Nee, stoppen nu, terug naar de teksten of eerst nog even de wijn. Als je over wijn gaat schrijven ga je automatisch ook even kijken wat het world wide web hierover te vertellen heeft. Snel zag ik dat er een link was met de bloembollen. Veel wijn wordt gemaakt van blauwe druiven en waar telen wij bloemkwekers veel van, precies blauwe druiven. Heel veel zelfs, ze zijn te koop voor een prikkie.
50 mooie dikke Muscari armeniacum blauwe druif bollen voor slechts € 7,50. Of laten we eens gek doen, een duurdere, de Muscari Mountain Lady blauwe druif waarvan we er 50 aanbieden voor € 9,-. Dat komt op slechts 18 cent per blauwe druif. Voor € 9,- kan je toch een leuk flesje wijn kopen, eentje die je met z’n tweetjes gerust leeg krijgt. Maar wat mij verbaast, vooral na al die wijn dikdoenerij teksten gelezen te hebben, is dat de Franse Wijnboeren met hun Air in France wel 750 tot 800 druiven gebruiken om een fles wijn te maken. 800 druiven verkopen voor € 9,- waar ook nog eens een fles omheen gebouwd moet worden, ze komen niet eens aan de 1 cent per druif. Dat is een kleine troost, wij verkopen de druiven beter dan de wijnboeren maar eerlijk is eerlijk, zij hebben nog steeds de betere teksten.
Zo is het wel genoeg, de vertaalsters moeten ook nog aan de slag. Vergeten, de commerciële noot gelukkig kwam er net een leuke aanwaaien, de Amaryllis Burgundy Haze.
Ik had het de kweker dit voorjaar gevraagd, als U nog een paar bollen voor mij heeft dit najaar dan wil ik haar graag aanbieden aan de vele Amaryllis klanten van de Fluwel webwinkel. Opeens kwam van de week het belletje; ik heb er een paar voor je, ze zijn wel dik. Blij blij blij. De foto weet niet helemaal te verwoorden wat deze bijzondere Amaryllis wil laten zien. Als u de bloem in het echt ziet weet u meteen dat u met een Grand Reserva te maken heeft van een uniek melange. Het is alsof haar boesems worden geknuffeld door een zacht liefkozende bourgondische mist van een karaktervolle rode wijn die met chambreren het beste tot haar recht komt. Een heerlijk bouquet bourgondische Amaryllis voor bij de nieuwjaarsborrel. Nieuw in de Fluwel webwinkel.
Met vriendelijke groeten en tot volgende week.
Carlos van der Veek
