Een geheim recept voor een lang en gelukkig leven

“Het geheime recept voor een gelukkig lang leven is…een slecht geheugen”. Door mijn leven heen heb heel veel van dergelijke wijsheden en tegelteksten gehoord en ben er bijna net zoveel weer vergeten maar deze heeft zich permanent op mijn trommelvliezen genesteld. Ze is dan ook verschrikkelijk waar. De sloot lekker vol laten met oude koeien, wat gebeurd is, is voorbij en we houden ons bezig met nu, vandaag en morgen. We maken allemaal wel eens wat rottigs mee maar om daar nou mee te blijven lopen? Vergeten die hap. Ergeren, het woord zegt het al, wordt alleen maar erger. Nieuwe rondes, nieuwe kansen.

De rede trouwens dat dit mij nu te binnen schiet, ja leuke dingen worden natuurlijk wel onthouden, is dat ik deze hele nieuwsbrief over Adri ga schrijven. Adri heeft namelijk na vele jaren trouwe dienst zijn werkzame leven afgesloten. Hij gaat ons verlaten en van zijn rust genieten. Hier is het misschien even nodig om aan u uit te leggen hoe rust er voor Adri uitziet. Rust is voor Adri niet stil zitten, echt niet. De meeste vakanties die Adri bij ons heeft opgenomen waren om te gaan wandelen. De vierdaagse van Nijmegen is nog nooit overgeslagen, ja natuurlijk liep Adri de vijftig, en ook vele andere mooie wandelroutes met afstand, naam en faam. Adri loopt maar wat graag en mocht u het geluk gehad hebben een keer naast hem gelopen te hebben is het vast en zeker gezellig geweest. Adri geeft namelijk altijd geluid, altijd mooie verhalen en aan het eind van de wandeling is de kans groot dat u ook nog eens familie van hem bent. De familie stamboom staat tot eeuwen terug in zijn geheugen gegrift, hij kan er uren over bomen. Waar ik de meeste bewondering voor heb is dat Adri ieder jaar de 100 van Leeghwater heeft gelopen. Voor de 100 van Leeghwater krijg je 24 uur de tijd om haar te voltooien maar Adri houdt altijd fluitend nog een paar schaften over, hij loopt als een kievit. De volgende dag gewoon weer op zijn werk, orders voor u lopen en inpakken. Soms, om zijn blaren een beetje te ontzien, op sandalen en dikke geitenwollen knuffel sokken maar meteen weer met mooie verhalen waarin hij aan het einde van zijn kronieken met de glinsteringen in zijn ogen laat weten dat hij volgend jaar zeker weer van de partij zal zijn. Ik doe het hem niet na, wat een energie. Petje af Adri.

Tussen de bedrijven door heeft Adri zijn opvolger Lian de fijne kneepjes van het vak geleerd.

Nog veel meer energie heeft Adri de afgelopen jaren voor u verbrandt. Duizenden Fluwel orders heeft hij gelopen, ingepakt en verstuurd en duizenden telefoontjes heeft hij beantwoord. Zeven talen spreekt Adri, met een licht West-Fries accent, vloeiend maar al deze zeven talen zijn door een Nederlander ook te verstaan. Met zijn grote glimlach en blije natuur kan er geen mens boos worden op Adri. Dat is wellicht een leuk weetje tussendoor, in het grijze verleden heb ik een keer een verkoop cursus gedaan en daar werd verteld dat als u met een glimlach de telefoon beantwoord uw stem veel prettiger en vriendelijker klinkt waardoor gesprekken veel beter verlopen. Adri heeft dat van nature, altijd blij wat zelfs door de telefoon te voelen is. Hij heeft ook altijd het beste met u voor gehad, door het vuur ging hij om de laatste bolletjes voor uw orders te verkrijgen. Honderden keren heeft hij mij de schuur in gestuurd. Carlos, deze lieve mevrouw wil nog een paar Peach Prince en ze zijn op, kan jij er nog een paar zoeken. Je wie wil er nou geen Prins Perzik zei ik dan met een glimlach en daar ging ik weer. Wat er ook gebeurde de order moest compleet en op de post en als de postkarren vol waren werd zijn tuffie tegen vijven de schuur in gereden en belanden ze in de kattebak (zal wel weer een n bij moeten) om ze zelf even naar het Zandtemer Sparretje te brengen.