Ik heb er zin in


Ja, ik heb er zin in vandaag. Maar ja, ik moet eerst een nieuwsblog schrijven. Wat nu? Eerst maar naar de schuur dan het is tenminste koppiestijd. Kwart over half tien, tikkie aan de late kant. Val ik midden in een nagellakgesprek tussen Pauliina en Lian. Is dat dezelfde Lian van… ja precies de Lian uit de keuken van Land van Fluwel waar we zo lekker kunnen eten. Nu bestierd Lian uw web orders en heeft problemen met het verwijderen van haar nagellak. Ja, er zijn ook grote problemen maar gelukkig heeft Pauliina de oplossing. Pauliina heeft een glitterfeestje van het weekend en had alvast voorpret met glitternagellak. Niet helemaal mijn ding hoor dat nagellakgedoe al zou het de prut onder mijn nagels wel verbloemen. Pien is ook altijd met haar nagels bezig, het leven is te kort voor saaie nagels is haar motto.


Ondertussen heb ik dus niet geluisterd wat de oplossing was van het nagellak verwijder probleem maar Lian leek en keek blij. Als u het ook wilt weten stuurt u maar een mailtje naar Pauliina, het is mij ontgaan. Wie Pauliina is?  Pauliina is de IT’er bij ons op het bedrijf, de ‘Firewall’ zal ik maar zeggen. Zit altijd geconcentreerd met twee beeldschermen voor haar neus in een waas van wifi als een razende te scrollen en te tikken. Onmisbaar voor ons en eigenlijk ook onmisbaar voor u, zonder Pauliina geen nieuwsblog. Ook met de bollen bestellingen en verzendingen zou het helemaal mis gaan zonder Pauliina, en Lian natuurlijk. En… ze hebben het dus over het verwijderen van glitternagellak.


Tja, wat verder? Ik had er zin in vandaag maar moest eerst de nieuwsbrief schrijven. Ik was eigenlijk van plan nog wat Amarillessen te planten toen onze digi-dame opeens met de mededeling kwam dat het deze week wat eerder klaar moest zijn vanwege haar lang weekendjewegglitterfeestje. Precies, dat allemaal


Maar eerlijk is eerlijk, nu ik aan het schrijven ben is dat ook wel weer leuk. Eigenlijk is alles wat ik doe wel leuk. Amaryllissen planten was ik eigenlijk al mee gestopt, ik wilde wat minder van het jaar. Alleen de nieuwe introducties en de proefjes die ik van de kwekers heb gehad. Maar toen ze eenmaal in mijn kasje stonden was er een afdeling in de kas half vol. Da’s niks, de kachel voor zo’n half kassie, dan planten we de rest ook maar. Hoort ook bij de Fluwel filosofie, alles opplanten wat we van andere kwekers geleverd krijgen om zo zeker te weten dat onze klanten ook geleverd krijgen wat ze gekocht hebben. ‘Gaat er zoveel mis dan’ vraagt u zich nu misschien af. Nee, bijna nooit. Onze ervaring is dat bloembollenkwekers goudeerlijke mensen zijn die altijd leveren wat je met ze afspreekt. Als u ergens iets koopt wat niet klopt en de leverancier zegt dat de kweker een ‘vergissing’ heeft gemaakt kunt u gerust uw wenkbrauwen fronsen. Onze ervaring is dat dit heel zelden voorkomt.


Hé, de gezelligheid verdwijnt opeens uit mijn pen, even met de pen schudden. Ik moet vandaag ook nog een Sinterklaas rijm schrijven dus de inkt moet wel plezant blijven. O ja, ook nog een tekst voor de website bij de Amaryllis Porto. Kan ik eigenlijk nu meteen wel even doen, misschien ook leuk voor u om te lezen. En zo niet, dan niet.

Amaryllis Porto

De kleur van warmte en wijn, van liefde en gezelligheid, van sfeer en knus, de Amaryllis Porto heeft het en de Amaryllis Porto geeft het. Ze is mijn favoriete Amaryllis om weg te geven, vergeet er geen glaasje bij te nemen zeg ik altijd met een glimlach als ik haar cadeau doe. Zoekt u nog iets om een goede vriend te bedanken voor de vriendschap…Porto.
 
Zo, weer een klusje af. Soms vraag ik mij wel eens af of ik niet te veel overdrijf met de product teksten maar als ik het dan een paar keer teruglees…nee, schrijf wat je voelt. De tekst van Porto teruglezend denk ik dit kan ook over mij gaan. Mijn leven heeft ook de kleur van wijn en warmte, van sfeer en knus. Mijn leven heeft het en mijn leven geeft het. En ik vergeet er geen glaasje wijn bij nemen.  
 
Ik wens u van harte een exact hetzelfde gevoel in de warme knusse decembermaand.


Nu weer lekker potjes planten.
 
Met vriendelijke groeten en tot volgende week
 
Carlos van der Veek